Owoce lata, czyli co zrodziło Bezdusze 2011

Tak tak, Bezdusze i jego niezwykła aura daje nam nie tylko zdjęciowe, przyjacielskie, czy też słodkie  owoce... 

Zeszłego lata, wyjątkowo zaludnione Bezdusze zrodziło, (przy oczywistym udziale mojego brata i jego drugiej, zdecydowanie piękniejszej połowy) takie oto dorodne i rumiane jabłuszko, które przyszło na świat dokładnie 48 godzin temu :)

I tak oto niniejszym premierowo i nieco przedwcześnie (o jakieś 3 tygodnie) zostałam dumną ciocią :) Jestem oszołomiona!
Jabłuszko o wdzięcznym, silnym imieniu odziedziczyło po mnie skłonność do nocnego rozrabiania, a co za tym idzie również spanie do późnych godzin porannych...jak i  donośny, dźwięczny głos, który to używany jest z nieukrywanym entuzjazmem jako broń wszelaka...

A ja? a ja trwam w nieustającym zachwycie nad życiem, wiosną i małym, bezbronnym człowiekiem i nie jestem w stanie sklecić ani jednego, w miarę sensownego zdania więcej :)  Och...

***

Wirtualnie możecie poczuć się solidnie wyściskani w porywie radości

***

Och!!!

*

Zaklinanie

 Wystarczy wytrzepać z siebie wszystkie troski

wytańczyć do upadłego, do serc kołatania,

po czym skwapliwie zamieść na szufelkę

i rozsypać pod znienawidzonym progiem

Te piękne obrazy to dzieło francuskiego fotografa Oliviera Valsecchi.

(zachęcam do zobaczenia innych prac tego autora) 

*

No kulturalnie zwariuję zaraz

Dostałam cynk, że we wtorek jest coś, co nie może mnie ominąć. Każdy ma jakiegoś bzika, mój siedzi w osobie Bogusława Schaeffera, a dokładniej w okolicach jego dramatopisarstwa i jeśli nie uda mi się jutro dostać biletów na jeden z moich najulubieńszych spektakli, to pewne jest, że posunę się nawet do wręczniania łapówek, bądź innej próby przekupstwa, łącznie z łkaniem do słuchawki wszelkim znajomym mogących pomóc:)
Spektakl ów to owiany legendą "Scenariusz dla trzech aktorów" Bogusława Schaeffera, reżyserowany przez Mikołaja Grabowskiego (dekoracyjna obsada: Peszek i dwaj Grabowscy, z czego jeden to dobrze wszystkim znany, zaszufladkowany Andrzej, czyli serialowy Ferdynand Kiepski). Dlaczego to taka perełka? Sztuka ta grana jest  już 25 lat, nieprzerwania w tym samym składzie i przy pełnych salach, jednym słowem jest fantastyczna i za każdym razem jak ją oglądam (niejako uczestnicząc, bo i widz jest wciągany w grę) to na drugi dzień mam zakwasy na policzkach, poważnie!!! Więc nie chciałabym sobie odpuścić takiej śmiechoterapii, oj nie...

Tak więc proszę, trzymajcie kciuki za te bilety, bo dawno nie miałam takiej ochoty na dobrowolne "pocenie się z wysiłku intelektualnego", w zamian oferuję Wam obnażenie wstydliwej prawdy o Sydonii, będącej owocem celnych obserwacji Pana Schaeffera, otóż Sydonia to - "rozdwojony bliźniak, który do wszystkiego ma talent, ale nic mu się nie chce"!!!
Zawsze, ale to zawsze jak słyszę te cudnie opisujące mnie słowa to się porządnie rumienię :D nawet jak to napisałam... zastanawiam się czy ich sobie gdzieś nie wytatuować w ramach działań mobilizacyjnych, najlepiej na czole :)))

*

Wkleiłabym z ochotą nawet i godzinę spektaklu, ale to tylko mizerny posmak, więc jeśli będziecie mieli okazję zobaczyć całość w teatrze- szczerze i gorąco polecam!!! Jak wygram jakąś pokaźną sumkę to natychmiast (no, aktorzy już niemłodzi) zorganizuję prywatne przedstawienie i Was wszystkich na nie zaproszę (słyszeliście o dziwniejszym, totolotkowym marzeniu?) :))) 

Natomiast przynudzanie w kwestii mojej fascynacji Schaefferem zostawię sobie na inny raz, bo z pewnością będzie to dłuuuugi post pełen szału uniesień i mądrzenia się w moim wykonaniu, więc teraz Was oszczędzę (na razie) ;D 

*

Ociepliło się - fotorelacja

Zupełnie niedawno było tak...

rys. Duane Bryers

A dziś jakby się nieco ociepliło... :D

Podczas gdy ja pokiereszowanym aparatem "napastowałam" sobie badylki...

Halina lewitowała...

i brykusiała...

gdy ja przerzuciłam się na ogarnianie przestrzeni...

Halina po swojemu wystawiła kilka bażantów...

PRAWIE zrobiłam im zdjęcie :) - jeden jest w mini słonecznej bańce

Psina, mając zapędy po swoim Panu, postanowiła też zwiedzić ruinki...

i udzielić mi szybkiej lekcji zbierania korzonków...

Odkryłyśmy cudokolorową pozostałość po gorącym napoju...

i same również poszukałyśmy sposobów na docieplenie się po spacerowo...

oczywiście każda po swojemu...

rys. Duane Bryers

*

Jestem szczęśliwa, gdy jest mi dane to niezwykłe, psie, kocie, ptasie, dzicze, czterokopytne, wielołapne i każde,  każde inne takie towarzystwo...

Bo ja strasznie zwierzolubna jestem!!! 

Miłego ocieplenia!!!

***

Ps. Post dedykowany wszystkim, którzy troszkę tęsknią za Halinką :)

oczywiście nie jestem w stanie zdecydować się, które zdjęcia mam wrzucić,

więc poszło lawinowo:)))   

* 

Królestwo za... miskę z gorącą wodą

Ano i nawet mnie zima przycisnęła nieco swoją oblodzona piersią, w głos zaśmiewając się przy tym przekornym i szczypiącym "hu hu ha". 

Obiektywnie rzecz ujmując to trzymam się w miarę dzielnie, w myśl zasady:

"jak jest zima, to musi być zimno". 

Ale wciąż niestrudzenie poszukuję sposobów na rozgrzanie,
nie tylko skostniałego ciała...

ale i ściętego chłodem wnętrza... z mizernym skutkiem, no cóż... :D



*